Venedik; Bir Fotoğrafın Hikayesi…

4

Venedik adını ne zaman duysam, aklıma bir fotoğraf gelir… Hayran olduğum ve hatta imrendiğim bir fotoğraf… Nü fotoğrafa ilgi duymamı sağlayan ve beni cesaretlendiren sevgili hocam Niko Guido ile Venedik’te bir gün boyunca beraberdim ve hayran olduğum o fotoğrafın hikayesini bugün kendisinden bir kez daha dinleyip yaşayacağım…

Sabah Niko ve asistanı ile San Marco civarında buluştuk, hava ne kadar soğuk olursa olsun Niko’nun pozitif enerjisi ve keyifli sohbeti ile hem fotoğraf çekip hem de daracık sokaklardan yürüyerek Venediğin arka mahallelerinden birine doğru ilerliyoruz. Karnaval vakti olduğundan her köşe başından bir kostümlü çıkıyor önümüze, Niko dilediği zaman bu kişilerle röportajını da gerçekleştiriyor kaşla gözarasında…

venedik-eskibina

Derken küçük ve sakin bir meydana geldik, hemen karşımızdaki oldukça eski 4-5 katlı bir binanın önünde durduk ve zile bastık, otomatik kapı açıldı. 14.yy dan kalma kolonlar, eski asansör, taş merdivenler, avlulu harika bir apartman… En üst kata asansörle çıkmak varken yürümeyi tercih ettik, merdivenlerden çıkarken bir elim sürekli duvarları okşuyor, tarihi binalara dokunmak beni hep heyecanlandırır. Apartmanın kat aralarında duvarları kaplayan büyük harika resimler asılı… Son kata çıktığımızda kapıda orta yaşlı orta boylu sempatik bir adam bizi karşıladı. Niko’nun arkadaşı Guido Fulgenzi  ’nin annesinin evine gelmiştik. Hayran olduğum Venedik fotoğrafı işte bu evin balkonunda çekilmiş. Önce anne sonrasında ise ailenin diğer üyeleri ile tanıştık, çayımızı pastamızı özenle hazırlamış bizi bekliyorlarmış meğer.

venedik-guido

Niko, Venedik’te fotoğraf çekmeye karar verdiğinde internetten bir araştırma yapmış ve bir kaç fotoğrafçı ile iletişime geçerek projesini anlatmış, Fulgenzi ile de işte böyle tanışmış, daha sonra Venediğe gelerek bu evin balkonunda o efsane fotoğrafı çekmiş.

Guido Fulgenzi de bir fotoğrafçı ve ilgi alanı lanscape , çalışmalarını siyah beyaz kendisi banyo ediyor. Bizi teras kattaki çalışma odasına çıkarttı, hayatımda ilk kez bir karanlık oda görmüş oldum, çalışmalarından bazılarını bizim için raflardan indirdi, hepsi birbirinden değerli güzel fotoğraflar. Sohbet o kadar güzel ve koyu ki hiç bitmesin istiyorum.

guido

Ama sonunda terasın dış kapısı açıldı ve şimdi O fotoğrafın çekildiği yerdeyiz, aşağıda daracık bir kanal, kot farkından olsa gerek bayağı yüksekteyiz, bir taraftan binaların çatıları görünüyor bir yandan ise San Marco’nun kulesi. Niko, modeli ile çalışırken karşı çatıdaki inşaat işçilerinin işi bırakıp sürekli modele baktıklarını, bu durumu engelleyemeyince de onları umursamadan çekimlere devam ettiklerini ve sonrasında ise işçilerin Türk olduğunu öğrendiklerini anlatınca epeyce güldük…

Hikayesi olan fotoğrafları ve o fotoğraflara girmeyi seviyorum …

Ve bu gün ben o fotoğrafı yaşadım, teşekkürler Niko Guido.

Share.

4 yorum

  1. ramazan Matik on

    Resmin hikayesini en ince detaylarına kadar okadar güzel anlatmışsınızki etkilenmemek mümkün değil..Hala oradaymışçasına… Venediği bende çok sevdim ama sizin kadar detaylı gezmemişimdir. Tekrar görülesi yerlerden güzel bir yer.

  2. Venedik büyülü bir dünya gibi. Daracık sokakları, neredeyse her sokakta önümüze çıkan kanalları, iğne atsan yere düşmeyecek kalabalığı, insanı kendine mıknatıs gibi çeken atmosferiyle hayran olduğum bir yer. Sevgili Niko Guido’nun fotoğrafları sayesinde tekrar tekrar gezmiş gibi oluyorum.
    Bir kez de sizinle gezmiş oldum, teşekkür ederim.

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.